Het domste jongetje van de BRIC-klas
China’s cadeau aan Nixon in 1972: Hsing Hsing & Ling Ling
Terwijl wij vannacht nietsvermoedend lagen te slapen, vlogen de Russen met veel spierballenvertoon over ons hoofd met twee Tu-95 bommenwerpers (bijgenaamd ‘De Beer’). De laatste jaren voeren de Russen regelmatig zulke testvluchten boven Europa en Noord-Amerika uit. Ze zijn vooral bedoeld om indruk te maken. Ondertussen waren de Chinezen druk bezig met de opening vandaag van het eerste Nederlandse ICBC-bankfiliaal. Deze Chinese bank is inmiddels de grootste ter wereld.
Het verschil in handelswijze is veelzeggend. Zowel China als Rusland behoren tot de zogenoemde BRIC-landen (samen met Brazilië en India), de snelst groeiende economieën ter wereld. Hoewel nog steeds communistisch en minstens zo autoritair als Rusland, is China door zijn ijver en slimheid ondertussen het beste jongetje van de kapitalistische klas. De bakken geld die buitenlandse investeerders, van Intel tot Philips, naar het land brengen, sluist China nu terug om Europa, Afrika en Amerika financieel te veroveren. Want de Chinezen snappen dat je dat in de huidige tijd doet met geld en niet met bommenwerpers.
Zelfs al tijdens de Koude Oorlog begrepen de Chinezen dat je kapitalistische vliegen beter met stroop dan met azijn vangt. Met hun zogenoemde panda-diplomatie gaven ze iedere politieke leider die op bezoek kwam een panda, geen pluche knuffel, maar een levensechte. Zo ontving de Amerikaanse president Nixon in 1972 van Mao de reuzenpanda´s Hsing Hsing&Ling Ling.
Wat verklaart nou toch dat grote verschil tussen de twee voormalige communistische buurlanden? Bekend is natuurlijk dat Chinezen veel werklustiger zijn dan Russen. Vandaar ook dat de laatste tijd een toenemend aantal Russische vrouwen in het uiterste zuidoosten van Rusland, dat aan China grenst, trouwt met Chinese mannen en hun luie Ivan heen zendt.
Maar de diepere oorzaak is toch de (B)RIC: de (Bolsjewistische) Russische Identiteitscrisis. China heeft de overgang van een communistische naar een kapitalistische economie geleidelijk weten te maken. De Russen kampen echter nog altijd met het ineenstorten van hun communistische wereldrijk. Veel Russen verloren daarmee alles wat ze hadden, inclusief hun gevoel van eigenwaarde. En met een premier die, als oud-KGB´er, een product van dat oude systeem is en nog altijd droomt van een nieuw wereldrijk, leidt dat makkelijk tot het teruggrijpen naar oude reflexen, namelijk spierballenvertoon. Hoe averechts dat ook werkt. Het sturen van bommenwerpers kun je in dat licht vergelijken met een onhandig jongetje dat in plaats van de aandacht te trekken van een leuk meisje door haar zijn mooiste knikker te geven, aan haar vlechten gaat trekken. Zodra dan een ander jongetje wel zijn knikker aan het meisje geeft, gaat die er natuurlijk met de buit vandoor.
Rusland stuurt geen panda’s maar de Russische Beer (Tu-95)
Photo: Sergey Kustov Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0
