Setsjin: Heeft u een kleinigheidje?
E. Kuzmin / Vedomosti
De keerzijde van Poetins’, met leugen en bedrog omringde, heimelijke veldtocht in Oekraïne, is een absurdistische heksenjacht in eigen land. Die komt erop neer dat iedereen die het niet eens is met de Poetintactiek van ‘na mij de zondvloed’, een landverrader is. Neem alleen al de oogst van vandaag: de organisatie van soldatenmoeders in Sint-Petersburg, die vragen stelt over de plotseling uit heel Rusland opgeroepen en verdwenen of op geheimzinnige wijze gesneuvelde Russische militairen, is vanaf nu geregistreerd als ‘buitenlandse agent’. Daarnaast is de nationale veiligheidsdienst FSB een onderzoek gestart naar een blogger in het Russische verre oosten, die wordt verdacht van het opzetten van een ‘ondergrondse terroristische gay-beweging’ (zelfs Lucky TV had het niet kunnen verzinnen). En, alsof het niet gekker kan, kondigde het al meer dan zestig jaar oude kinderprogramma ‘Welterusten kindertjes’ (soort Russische ‘Sesamstraat’) aan, dat het op voorstel van president Poetin eind oktober met een nieuwe figuur komt, verwacht een musculair Russisch patriot of zoiets.
Maar cynisch als Poetin en zijn clan zijn, maken ze dankbaar gebruik van de zogenaamde vijandige buitenwereld die Rusland ‘op de knieën wil krijgen’, om zichzelf nog meer te verrijken. Vandaar het schaamteloze verzoek van Ruslands’, en ’s werelds’, grootste oliebedrijf Rosneft om staatssteun, “vanwege de door het Westen opgelegde sancties”. Maar liefst $ 40 miljard dollar vroeg Rosneft-topman Igor Setsjin medio augustus aan het Kremlin. Of hij alles krijgt, is nog de vraag, maar minister van Economische Ontwikkeling Oeloekajev heeft al laten weten dat hij Setsjin zeker niet ‘in de kou’ laat zitten (dat doen ze in het Kremlin alleen met Oekraïners). Zoals u, zeker als u deze blog al langer volgt, zult begrijpen, zijn Setsjin en Poetin twee handen op één corrupte buik. Sterker nog, Setsjin, van wie wordt vermoed dat hij ook een KGB-verleden heeft, is één van de grootste vertrouwelingen van de Russische president. Hij werkt al voor Poetin sinds die zijn dubieuze zaken deed bij de gemeente Sint-Petersburg, in de jaren negentig van de vorige eeuw. Setsjin staat als persoon zelf dan ook op de sanctielijst.
De zak geld die Setjsin vraagt is naar zijn zeggen bedoeld om aan de aflossingen van de enorme schuldenberg (in totaal zo’n slordige $ 55 miljard) van Rosneft te kunnen blijven voldoen. Vanwege de sancties wordt lenen bij Europese of Amerikaanse banken namelijk erg moeilijk. Dat de schulden zo zijn opgelopen heeft alles te maken met de stormachtige groei van het staatsbedrijf. In 2003 was het nog het op zes na grootste oliebedrijf in Rusland, en nu is het dus het grootste van de hele wereld. Belangrijke oorzaak voor die groei was het aantreden van Setsjin in 2003, waarna Rosneft vervolgens in 2004, nadat topman Chodorkovski was gearresteerd (omdat hij, tegen de zin van Poetin, politieke ambities had getoond), diens bedrijf Joekos heimelijk overnam.
Kortom, de grote vraag is of de staatssteun gebruikt gaat worden voor het (eindelijk) gezond maken van Rosneft, of dat topman Setsjin het aanwendt voor een ‘superdividend’ om de eigenaars en andere door de Westerse sancties gedupeerde oligarchen te compenseren. De vraag stellen is eigenlijk hem beantwoorden….(maar we gaan het volgen)
