Sovjetdissidenten kwamen niet verder dan boeken (in het midden Sacharov).
In de Sovjet-Unie waren dissidenten arme intellectuelen, niet zelden getalenteerde schrijvers, die weigerden de Newspeak van het Kremlin te spreken. Wat dat betreft is het heel verfrissend de ‘dissident nieuwe stijl’ te zien. De tegenwoordige Russische dissidenten onderscheiden zich niet door hun intellectuele, maar door hun financiële kapitaal. En de rijen van superrijke dissidenten groeien aan. Vervelend voor voormalig en toekomstig president Poetin. Door hun financiële kapitaal zijn de dissidenten nieuwe stijl namelijk een veel grotere bedreiging voor de zittende macht dan de ‘ouderwetse’ Sovjetdissidenten, die hun strijd slechts met wat illegale boeken konden voeren.
Vandaar dat het Kremlin ook niet blij is dat de in ongenade gevallen voormalig Moskous burgemeester Joerij Loezjkov, die nu voor de veiligheid met zijn vrouw, Jelena Batoerina, in het buitenland verkeerd, terug naar huis wil. Loezjkov, die Moskou zo’n twee decennia lang heeft leeggeroofd met zijn vrouw, heeft in interviews met buitenlandse journalisten namelijk scherpe kritiek geuit op zijn voormalige broodheren in het Kremlin. Zonder blikken of blozen -superrijken zijn vaak ook superbrutaal- stelt hij dat Medvedev niet democratisch is en dat Moskou nu wordt leeggeroofd door de nieuwe burgemeester. Met de scherpe kritiek van deze wolf in schaapskleren, doorkruist Loezjkov de strakke regie door het Kremin van de parlements- en presidentverkiezingen, resp. eind dit jaar en maart volgend jaar.
Loezjkov werd daarom begin deze week opgeroepen voor de Russisch rechtbank te veschijnen om te getuigen in het fraudeschandaal uit 2009 rond de gemeentebank, de Bank van Moskou. Tijdens zijn bewind als burgemeester kocht deze bank toen, via een dochterbedrijf, voor 13 miljard roebel (ongeveer € 300 miljoen) een lapje grond van 58 hectare van het bedrijf van Loezjkov’s vrouw, Inteko. Bovendien beschuldigde het hoofd van het presidentieel apparaat (en, al weer, voormalig KGB’er) Sergej Narysjkin, Loezjkov medio deze week van corruptie. Kortom, Loezjkov is reeds voor terugkeer vogelvrij verklaard, zodat hij net als die andere superrijke dissident, Chodorkovskij, veilig kan worden opgeborgen achter de tralies, zodra hij voet zet op Russische bodem.
Hieruit blijkt maar weer eens dat geld niet gelukkig maakt. In 2008 kocht Loezjkov’s vrouw, die tijdens haar huwelijk met de Moskouse burgemeester opklom tot vastgoedmagnate en rijkste vrouw van Rusland, nog het gezellige optrekje Witanhurst voor hen tweetjes ( Na rijkste man nu ook rijkste russische vrouw onder vuur ). Witanhurst is het op één na grootste huis van Londen. Daarnaast beschikt het echtpaar onder meer nog over een villaatje of wat in Zwitserland (lekker dicht bij hun bank). Maar…Joerij heeft heimwee en wil terug naar Rusland. Wellicht dat hij het helemaal niet zo leuk vind om, na zijn carrière als tsaar van Moskou, nu als onaanzienlijk, en waarschijnlijk veracht, persoon in ‘het Westen’ te zitten.
Voorlopig lijken hij en zijn vrouw zich niet te laten afschrikken door de dreiging vanuit het Kremlin. Net als in ‘de goede oude tijd,’ toen ze nog de macht hadden in Moskou, slepen ze hun critici – toentertijd de kritische journalisten aan wie Loezjkov nu zelf interviews geeft- voor de rechter. Loezjkov heeft inmiddels vanuit het buitenland in Rusland een rechtszaak aangespannen tegen Narysjkin, om de schending van zijn eer te verdedigen. Hij belooft zelf in november terug te keren naar Rusland. Dan gaan we dus zien of Loezjkov nog over de nodige macht, en steun van zijn voormalig kameraad Poetin beschikt, of dat hij een te grote broek heeft aangetrokken.
Dissidentenhol Witanhurst: 90 kamers, waaronder een balzaal en 25 slaapkamers voor dissidente logées.
