Deripaska, een trouw discipel zonder schaamtegevoel (foto: www.babr.ru)
Als je als ondernemer in Rusland iets wilt doen dat het Kremlin niet zint, kun je net zo goed de straat oversteken bij rood. Dit lijkt één van de vele uithalen van de Russische Kremlin-critici. Maar niets is minder waar, want hij komt uit de mond van de Russische metaalmagnaat Oleg Deripaska. Deze multimiljardair, die net als zijn collega oligarchen van het eerste Russisch (rovers)uur graag in Londen verblijft, zei dit in het BBC-programma Hard Talk. Deripaska is eigenaar van de holding Rusal, die behalve de grootste aluminiumproducent ter wereld ook nog een reeks bedrijven in energie, nikkel en nog meer sectoren omvat. Met $ 8,8 miljard is Deripaska goed voor plaats 102 op de Forbes 500 van allerrijksten in de wereld (voor de crisis in 2008, stond hij zelfs op de negende plaats).
Interessant genoeg liet Deripaska vervolgens weten dat hij de knoet van het Kremlin een goede zaak vond. General Motors zei hij, volgens de vertrouwde vingerwijs-retoriek van de ‘homo Sovjeticus’, zou toch ook nooit wat lelijks zeggen over Barack Obama, die het bedrijf door de financiële crisis had geholpen!?
En alsof dat nog niet genoeg bewijs was voor zijn hondstrouwe loyaliteit aan het oude-nieuwe tsarenhuis Poetin, merkte Deripaska op dat hij geen enkele democratische verandering wenst in Rusland. Want, aldus de metaal-bojaar, de huidige groep leiders is te verkiezen boven de Kremlin-critici die roepen om meer rechten voor de gewone Russen.
Met andere woorden, voor Deripaska is de oligarchie, met de onvermijdelijk corruptie en autoritaire regeerstijl, het meest wenselijk in Rusland. Gewone Russen hebben het weliswaar moeilijk erkent hij, maar dat komt gewoon door het uiteenvallen van de Sovjet-unie. De mensen moeten daarom niet ´huilie, huilie´ doen maar geduldig zijn, vindt Deripaska, en zich richten op ´Arbeid en Discipline.´
De breed gedragen roep om dringende democratische en economische hervormingen in Rusland, om het land zowel voor de burgers als voor (buitenlandse) ondernemers aantrekkelijker, en daarmee welvarender, te maken, wees Deripaska zonder meer van de hand. Zonder enig steekhoudend argument beweerde hij dat Rusland een veel aantrekkelijker investeringsklimaat heeft dan India en China.
Vanuit zijn standpunt heeft Deripaska natuurlijk helemaal gelijk. Als gewone Russen het moeilijk hebben en hijzelf en de Russische leiders multimiljardair zijn, is meer democratie, dus eerlijker delen, absoluut onwenselijk.
